ah, het lukt dan toch om hier terug te geraken.
Gelukkig want heb het efkes nodig. t gaat me niet voor de moment. Zoveel problemen, zoveel kopzorgen. Ik geraak ze niet kwijt.
De kleinste dingen brengen me direct op t slechte pad. T gaat nu al 1.5 week niet meer.
Daarvoor: fantastisch zo'n goede periode had ik in lang niet meer gehad, maar nu regelrecht het tegenovergestelde. en waarom he… Ik weet het halvelings wel, maar k kan er nie mee omgaan. Of toch op een heel slechte manier dan…
- veranderingen op t werk
- serieus zieke vriend
- mensen die zomaar dingen doen zonder eerst toestemming te vragen en dan zit ik er weer mee en kan het oplossen
- mensen die me maar niet willen begrijpen
… en ga zo maar verder en dan slaag ik tilt… en ik blijf draaien en draaien, maar compleet in de verkeerde richting!!!!
ah, het lukt dan toch om hier terug te geraken.
Gelukkig want heb het efkes nodig. t gaat me niet voor de moment. Zoveel problemen, zoveel kopzorgen. Ik geraak ze niet kwijt.
De kleinste dingen brengen me direct op t slechte pad. T gaat nu al 1.5 week niet meer.
Daarvoor: fantastisch zo'n goede periode had ik in lang niet meer gehad, maar nu regelrecht het tegenovergestelde. en waarom he… Ik weet het halvelings wel, maar k kan er nie mee omgaan. Of toch op een heel slechte manier dan…
- veranderingen op t werk
- serieus zieke vriend
- mensen die zomaar dingen doen zonder eerst toestemming te vragen en dan zit ik er weer mee en kan het oplossen
- mensen die me maar niet willen begrijpen
… en ga zo maar verder en dan slaag ik tilt… en ik blijf draaien en draaien, maar compleet in de verkeerde richting!!!!
gevallen
Wat doe je als je in een put gevallen bent en je geraakt er nie meer uit?
…
oef, achter de rug
Voila het medisch onderzoek hebben we achter de rug. Al bij al viel het nog mee. Ik ben goedgekeurd voor een jaartje.
T ergste was natuurlijk die weegschaal. 2 kg meer dan thuis. Heb het er wel wat moeilijk mee. Verder heeft dr 2 keer gezegd dat mijn gewicht aan de lage kant was, maar er niet op in gegaan, enkel 2 x laten horen.
Ok, dus nu moet ik enkel gewoon die 2 kg vergeten… wat makkelijker is dan gezegd. Het blijft een beetje in mijn hoofd hangen.
Ben ook nog op babybezoek geweest enkele dagen geleden. Schattig… lief Ooit hoop ik er ook eentje in mijn armen te kunnen sluiten. Nooit gedacht dat mijn moedergevoelens zich zouden opsteken (vroeger altijd gezegd dat k geen kinderen wil, maar ondertussen blijkbaar toch hard verandert op dat vlak)
En nu gaat deze sofie wat opruimen en rondhummelen en nog genieten van een vrije namiddag
tjah
en dan gaat het toch nog een keer mis… En ik weet waarom…maar ik heb voor zulke dingen nog geen oplossing.
Ik had een verplicht etentje met het werk (totale verandering van mijn dagelijkse routine) en dan slaagt het hier bij mij tilt. Komt er dan nog bij dat ik kort in het vooruitzicht op medisch onderzoek moet voor t werk (zie ik absoluut als een marteling) + ik zou dan ook nog naar een pannekoeken feestje moeten (nog maar eens een marteling, want dat zijn dingen die ik niet zie zitten om te eten = gevaarlijk voedsel waar ik me behoorlijk slecht bij voel als k dat moet eten)
Zolang ik al die sociale aangelegenheden niet moet aangaan (qua eten) is er hier geen probleem maar anders…
Ma bon, etentje is achter de rug, heb het wel voor mezelf verpest, maar vandaag nieuwe dag en ik probeer opnieuw. Ik denk maar weer aan mijn dromen die ik wil vervullen
meer dan een maand + toekomst
Al meer dan een maand gaat het "goed". Er zijn geen eetbuien meer geweest, geen compensaties, … ik eet redelijk goed. Ik heb die eetgestoorde gedachten nog wel zoals schrik van vet, calorixebn tellen, misschien soms te weinig eten… Ook stomme dingen zoals enkel korsten van brood eten (stomme dingen dus), MAAR voor de rest gaat het wel goed.
En ik ben gewoon al blij dat het gecompenseer op dit ogenblik overwonnen is. geen eetbuien betekent voor mij geen gecompenseer en dus ook veel minder buikpijn enzo…en dat voelt zo goed. En nu stap voor stap verder.
Ook heb ik de laatste dagen enorm veel aan de toekomst gedacht. Wat wil ik. Vroeger kon ik er niet over nadenken. Ik stond gewoon in mijn eigen wereldje van het eten en verdere gedachten als eten en mijn lichaam kwamen precies niet aan bod. Maar nu, ik heb weer toekomstplannen. Als ik iets wil bereiken, dan moet ik er nu wel voor gaan, want tja ik word al een dagje "ouder". En voor je t weet is alles wat je wilt bereiken onmogelijk. (De tijd gaat veel te snel)
Dus ik zet alles op alles om mijn doelen en dromen te bereiken. En dat zijn er wel wat geworden.
Een huisje of een appartementje , ik zou doodgraag een kindje willen adopteren later, dus ook daarvoor ga ik me inzetten en ik weet dat ik dat zal kunnen (ookal zie ik anderen denken dat dat ALLEEN niet zal gaan) (Ma ja net zoals een huis of een appartement verklaart iedereen het ook niet te doen als je alleen bent.)Eens te meer om te tonen dat ik dat wel zal kunnen. Ik kijk er naar uit naar DIE toekomst nog nooit zoals ooit te voren.
Sofie die het leven op dit moment weer volledig ziet zitten
terugblik
Daarstraks keek ik eens even terug in het verleden van mijn web-log. Amai, dat ik dat allemaal geschreven heb… Ik merk dat ik het een aantal jaren geleden op bepaalde momenten echt wel moeilijk heb gehad. Ik voel dat het nu al heel wat beter gaat. Ik heb dan ook wel heel wat virtuele steun gehad van een aantal persoontjes. Daarom vind ik dat ik jullie hier allemaal wel eens mag bedanken. DANK U WEL
Mag ik hier dan ook vinsje even extra bedanken => Dankzij jou heb ik destijds de stap naar het werkveld eindelijk genomen. Met jou goede raad en woorden is het me redelijk gelukt. Mijn moed zat toen echt wel in het puntje van mijn schoenen. Dankjewel om me hier over heen te krijgen.
Aan het begin van dit nieuwe jaar heb ik daarom graag dergelijke woordjes van dank klaar 
Ene dikke knuffel van Sofie!
2010
Een nieuw jaar weer aangebroken… een goede start is alvast genomen. Ik voel me redelijk oke "in het koppeke"
Als ik terug kijk op 2009, dan zijn er toch ook een aantal positieve dingen gebeurd.
Zo heb ik na meer dan 10 jaar de stap uiteindelijk gezet om contact op te zoeken met een aantal familie-leden. 10 jaar had ik hen niet meer gezien en al die jaren deed dat pijn!! Zoveel gemist… Ik heb mijn moed bij elkaar genomen en maar gewaagd om iets van me te laten horen, en ik kreeg reactie (positief) en ondertussen hebben we elkaar weer gezien, en is het de bedoeling om contact te houden.
Ik ben nu ook al meer dan 14 dagen eetbui vrij met achtewege blijven van compensaties. En t gaat redelijk goed en hoop dat ook zo vol te houden. Er moet toch wel eens een keer zijn dat het allemaal (zo goed als) stopt?
Ik hoop dat 2010 voor iedereen een fantastich jaar wordt
goed/slecht
Goede en slechte dingen passeren sofie’s weg tegenwoordig. En dat meekt het me allemaal niet gemakkelijk. Maar het goede nieuws is echt wel goed. Ik mag waarschijnlijk blijven op mijn werk. Hoogstwaarschijnlijk komt er een vacature vrij (yes yes) en hopelijk mag ik die dan voor altijd (zolang ik er natuurlijk wil blijven) invullen. Fijn zie ik iedereen denken, maar dat heeft voor mij toch enkele gevolgen. Ik zie me dus volgend jaar op zoek gaan naar een huisje of appartementje, en zie daar zo naar uit. Niet dat ik het slecht heb hier thuis, maar op een gegeven moment wordt je dan toch net iets te oud om bij de mama en de papa te blijven wonen
Vast werk zou dus geweldig zijn voor een aankoop als dergelijke.
Ik wil er dus ook alles aan doen om de slechte dingen aan te pakken (u allen wel bekend). Ik wil in mijn nieuwe stek geen "eetproblemen" echt niet. Ik heb dus nog efkes tijd om mezelf aan te pakken en mezelf zo goed als eetstoornis vrij te maken. T wordt een moeilijke opdracht, maar alvast mijn grootste voornemen voor het nieuwe jaar en start er nu reeds mee. Gisteren nog goed fout gelopen, maar nu niet meer; ik wil het niet meer. Ik ben het grondig beu beu beu.
Op naar een betere tijd (hoop ik dan toch stiekem zo)
Sofie